Latin Vulgate (Clementine)
< previous   Book Of Psalms   next >
< previous   Psalm 103   next >
01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40
41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60
61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80
81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100
101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120
121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140
141 142 143 144 145 146 147 148 149 150

Benedic, anima. God is to be praised for his mighty works, and wonderful providence.

[1] Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino : Domine Deus meus, magnificatus es vehementer. Confessionem et decorem induisti, [2] amictus lumine sicut vestimento. Extendens caelum sicut pellem, [3] qui tegis aquis superiora ejus; qui ponis nubem ascensum tuum, qui ambulas super pennas ventorum; [4] qui facis angelos tuos spiritus, et ministros tuos ignem urentem. [5] Qui fundasti terram super stabilitatem suam, non inclinabitur in saeculum saeculi.

[6] Abyssus sicut vestimentum amictus ejus; super montes stabunt aquae. [7] Ab increpatione tua fugient, a voce tonitrui tui formidabunt. [8] Ascendunt montes, et descendunt campi in locum quem fundasti eis. [9] Terminum posuisti quem non transgredientur; neque convertentur operire terram. [10] Qui emittis fontes in convallibus; inter medium montium pertransibunt aquae.

[11] Potabunt omnes bestiae agri; expectabunt onagri in siti sua. [12] Super ea volucres caeli habitabunt; de medio petrarum dabunt voces. [13] Rigans montes de superioribus suis; de fructu operum tuorum satiabitur terra; [14] producens foenum jumentis, et herbam servituti hominum : ut educas panem de terra. [15] Et vinum laetificet cor hominis; ut exhilaret faciem in oleo, et panis cor hominis confirmet.

[16] Saturabuntur ligna campi, et cedri Libani quas plantavit; [17] illic passeres nidificabunt, herodii domus dux est eorum; [18] montes excelsi cervis, petra refugium herinaciis. [19] Fecit lunam in tempora; sol cognovit occasum suum. [20] Posuisti tenebras, et facta est nox; in ipsa pertransibunt omnes bestiae silvae;

[21] catuli leonum rugientes ut rapiant, et quaerant a Deo escam sibi. [22] Ortus est sol, et congregati sunt, et in cubilibus suis collocabuntur. [23] Exibit homo ad opus suum, et ad operationem suam usque ad vesperum. [24] Quam magnificata sunt opera tua, Domine! omnia in sapientia fecisti; impleta est terra possessione tua. [25] Hoc mare magnum et spatiosum manibus; illic reptilia quorum non est numerus, animalia pusilla cum magnis.

[26] Illic naves pertransibunt; draco iste quem formasti ad illudendum ei. [27] Omnia a te expectant ut des illis escam in tempore. [28] Dante te illis, colligent; aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate. [29] Avertente autem te faciem, turbabuntur; auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertentur. [30] Emittes spiritum tuum, et creabuntur; et renovabis faciem terrae.

[31] Sit gloria Domini in saeculum; laetabitur Dominus in operibus suis. [32] Qui respicit terram, et facit eam tremere; qui tangit montes, et fumigant. [33] Cantabo Domino in vita mea; psallam Deo meo quamdiu sum. [34] Jucundum sit ei eloquium meum; ego vero delectabor in Domino. [35] Deficiant peccatores a terra, et iniqui, ita ut non sint. Benedic, anima mea, Domino.

< previous   Book Of Psalms   next >
< previous   Psalm 103   next >