Douay-Rheims DR + LV Latin Vulgate  
Latin Vulgate (Clementine)
< | Gospel According to Saint Luke | >
< previous | Chapter 1 | next >
01  02  03  04  05  06  07  08  09  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24

The conception of John the Baptist, and of Christ. The visitation and canticle of the Blessed Virgin. The birth of the Baptist and the canticle of Zachary.

[1] Quoniam quidem multi conati sunt ordinare narrationem, quae in nobis completae sunt, rerum: [2] sicut tradiderunt nobis, qui ab initio ipsi viderunt, et ministri fuerunt sermonis: [3] visum est et mihi, assecuto omnia a principio diligenter, ex ordine tibi scribere, optime Theophile, [4] ut cognoscas eorum verborum, de quibus eruditus es, veritatem. [5] Fuit in diebus Herodis, regis Judaeae, sacerdos quidam nomine Zacharias de vice Abia, et uxor illius de filiabus Aaron, et nomen ejus Elisabeth.

[6] Erant autem justi ambo ante Deum, incedentes in omnibus mandatis et justificationibus Domini sine querela. [7] Et non erat illis filius, eo quod esset Elisabeth sterilis, et ambo processissent in diebus suis. [8] Factum est autem, cum sacerdotio fungeretur in ordine vicis suae ante Deum, [9] secundum consuetudinem sacerdotii, sorte exiit ut incensum poneret, ingressus in templum Domini: [10] et omnis multitudo populi erat orans foris hora incensi.

[11] Apparuit autem illi angelus Domini, stans a dextris altaris incensi. [12] Et Zacharias turbatus est videns, et timor irruit super eum. [13] Ait autem ad illum angelus: Ne timeas, Zacharia, quoniam exaudita est deprecatio tua: et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium, et vocabis nomen ejus Joannem: [14] et erit gaudium tibi, et exsultatio, et multi in nativitate ejus gaudebunt: [15] erit enim magnus coram Domino: et vinum et siceram non bibet, et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suae:

[16] et multos filiorum Israel convertet ad Dominum Deum ipsorum: [17] et ipse praecedet ante illum in spiritu et virtute Eliae: ut convertat corda patrum in filios, et incredulos ad prudentiam justorum, parare Domino plebem perfectam. [18] Et dixit Zacharias ad angelum: Unde hoc sciam? ego enim sum senex, et uxor mea processit in diebus suis. [19] Et respondens angelus dixit ei: Ego sum Gabriel, qui asto ante Deum: et missus sum loqui ad te, et haec tibi evangelizare. [20] Et ecce eris tacens, et non poteris loqui usque in diem quo haec fiant, pro eo quod non credidisti verbis meis, quae implebuntur in tempore suo.

[21] Et erat plebs exspectans Zachariam: et mirabantur quod tardaret ipse in templo. [22] Egressus autem non poterat loqui ad illos, et cognoverunt quod visionem vidisset in templo. Et ipse erat innuens illis, et permansit mutus. [23] Et factum est, ut impleti sunt dies officii ejus, abiit in domum suam: [24] post hos autem dies concepit Elisabeth uxor ejus, et occultabat se mensibus quinque, dicens: [25] Quia sic fecit mihi Dominus in diebus, quibus respexit auferre opprobrium meum inter homines.

[26] In mense autem sexto, missus est angelus Gabriel a Deo in civitatem Galilaeae, cui nomen Nazareth, [27] ad virginem desponsatam viro, cui nomen erat Joseph, de domo David: et nomen virginis Maria. [28] Et ingressus angelus ad eam dixit: Ave gratia plena: Dominus tecum: benedicta tu in mulieribus. [29] Quae cum audisset, turbata est in sermone ejus, et cogitabat qualis esset ista salutatio. [30] Et ait angelus ei: Ne timeas, Maria: invenisti enim gratiam apud Deum.

[31] Ecce concipies in utero, et paries filium, et vocabis nomen ejus Jesum: [32] hic erit magnus, et Filius Altissimi vocabitur, et dabit illi Dominus Deus sedem David patris ejus: et regnabit in domo Jacob in aeternum, [33] et regni ejus non erit finis. [34] Dixit autem Maria ad angelum: Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco? [35] Et respondens angelus dixit ei: Spiritus Sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi. Ideoque et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei.

[36] Et ecce Elisabeth cognata tua, et ipsa concepit filium in senectute sua: et hic mensis sextus est illi, quae vocatur sterilis: [37] quia non erit impossibile apud Deum omne verbum. [38] Dixit autem Maria: Ecce ancilla Domini: fiat mihi secundum verbum tuum. Et discessit ab illa angelus. [39] Exsurgens autem Maria in diebus illis, abiit in montana cum festinatione, in civitatem Juda: [40] et intravit in domum Zachariae, et salutavit Elisabeth.

[41] Et factum est, ut audivit salutationem Mariae Elisabeth, exsultavit infans in utero ejus: et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth: [42] et exclamavit voce magna, et dixit: Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui. [43] Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? [44] Ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo. [45] Et beata, quae credidisti, quoniam perficientur ea, quae dicta sunt tibi a Domino.

[46] Et ait Maria: Magnificat anima mea Dominum: [47] et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo. [48] Quia respexit humilitatem ancillae suae: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes, [49] quia fecit mihi magna qui potens est: et sanctum nomen ejus, [50] et misericordia ejus a progenie in progenies timentibus eum.

[51] Fecit potentiam in brachio suo: dispersit superbos mente cordis sui. [52] Deposuit potentes de sede, et exaltavit humiles. [53] Esurientes implevit bonis: et divites dimisit inanes. [54] Suscepit Israel puerum suum, recordatus misericordiae suae: [55] sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini ejus in saecula.

[56] Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus: et reversa est in domum suam. [57] Elisabeth autem impletum est tempus pariendi, et peperit filium. [58] Et audierunt vicini et cognati ejus quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa, et congratulabantur ei. [59] Et factum est in die octavo, venerunt circumcidere puerum, et vocabant eum nomine patris sui Zachariam. [60] Et respondens mater ejus, dixit: Nequaquam, sed vocabitur Joannes.

[61] Et dixerunt ad illam: Quia nemo est in cognatione tua, qui vocetur hoc nomine. [62] Innuebant autem patri ejus, quem vellet vocari eum. [63] Et postulans pugillarem scripsit, dicens: Joannes est nomen ejus. Et mirati sunt universi. [64] Apertum est autem illico os ejus, et lingua ejus, et loquebatur benedicens Deum. [65] Et factus est timor super omnes vicinos eorum: et super omnia montana Judaeae divulgabantur omnia verba haec:

[66] et posuerunt omnes qui audierant in corde suo, dicentes: Quis, putas, puer iste erit? etenim manus Domini erat cum illo. [67] Et Zacharias pater ejus repletus est Spiritu Sancto: et prophetavit, dicens: [68] Benedictus Dominus Deus Israel, quia visitavit, et fecit redemptionem plebis suae: [69] et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui, [70] sicut locutum est per os sanctorum, qui a saeculo sunt, prophetarum ejus:

[71] salutem ex inimicis nostris, et de manu omnium qui oderunt nos: [72] ad faciendam misericordiam cum patribus nostris: et memorari testamenti sui sancti: [73] jusjurandum, quod juravit ad Abraham patrem nostrum, daturum se nobis [74] ut sine timore, de manu inimicorum nostrorum liberati, serviamus illi [75] in sanctitate et justitia coram ipso, omnibus diebus nostris.

[76] Et tu puer, propheta Altissimi vocaberis: praeibis enim ante faciem Domini parare vias ejus, [77] ad dandam scientiam salutis plebi ejus in remissionem peccatorum eorum [78] per viscera misericordiae Dei nostri, in quibus visitavit nos, oriens ex alto: [79] illuminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent: ad dirigendos pedes nostros in viam pacis. [80] Puer autem crescebat, et confortabatur spiritu: et erat in desertis usque in diem ostensionis suae ad Israel.

< previous | Chapter 1 | next >