Latin Vulgate (Clementine)
< previous   Epistle Of Saint James   next >
< previous   Chapter 3   next >
01 02 03 04 05                              

Of the evils of the tongue. Of the difference between the earthly and heavenly wisdom.

[1] Nolite plures magistri fieri fratres mei, scientes quoniam majus judicium sumitis. [2] In multis enim offendimus omnes. Si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir : potest etiam freno circumducere totum corpus. [3] Si autem equis frena in ora mittimus ad consentiendum nobis, et omne corpus illorum circumferimus. [4] Ecce et naves, cum magnae sint, et a ventis validis minentur, circumferuntur a modico gubernaculo ubi impetus dirigentis voluerit. [5] Ita et lingua modicum quidem membrum est, et magna exaltat. Ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit!

[6] Et lingua ignis est, universitas iniquitatis. Lingua constituitur in membris nostris, quae maculat totum corpus, et inflammat rotam nativitatis nostrae inflammata a gehenna. [7] Omnis enim natura bestiarum, et volucrum, et serpentium, et ceterorum domantur, et domita sunt a natura humana : [8] linguam autem nullus hominum domare potest : inquietum malum, plena veneno mortifero. [9] In ipsa benedicimus Deum et Patrem : et in ipsa maledicimus homines, qui ad similitudinem Dei facti sunt. [10] Ex ipso ore procedit benedictio et maledictio. Non oportet, fratres mei, haec ita fieri.

[11] Numquid fons de eodem foramine emanat dulcem et amaram aquam? [12] Numquid potest, fratres mei, ficus uvas facere, aut vitis ficus? Sic neque salsa dulcem potest facere aquam. [13] Quis sapiens et disciplinatus inter vos? Ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiae. [14] Quod si zelum amarum habetis, et contentiones sint in cordibus vestris : nolite gloriari, et mendaces esse adversus veritatem : [15] non est enim ista sapientia desursum descendens : sed terrena, animalis, diabolica.

[16] Ubi enim zelus et contentio, ibi inconstantia et omne opus pravum. [17] Quae autem desursum est sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonus consentiens, plena misericordia et fructibus bonis, non judicans, sine simulatione. [18] Fructus autem justitiae, in pace seminatur, facientibus pacem.

< previous   Epistle Of Saint James   next >
< previous   Chapter 3   next >