Judas routs the king's army. Gorgias flies before him. Lysias comes against him with a great army, but is defeated. Judas cleanses the temple, sets up a new altar, and fortifies the sanctuary.

[1] Et assumpsit Gorgias quinque millia virorum, et mille equites electos: et moverunt castra nocte, [2] ut applicarent ad castra Judaeorum, et percuterent eos subito: et filii, qui erant ex arce, erant illis duces. [3] Et audivit Judas, et surrexit ipse et potentes percutere virtutem exercituum regis, qui erant in Emmaum: [4] adhuc enim dispersus erat exercitus a castris. [5] Et venit Gorgias in castra Judae noctu, et neminem invenit: et quaerebat eos in montibus, quoniam dixit: Fugiunt hi a nobis.

[6] Et cum dies factus esset, apparuit Judas in campo cum tribus millibus virorum tantum, qui tegumenta et gladios non habebant: [7] et viderunt castra gentium valida, et loricatos et equitatus in circuitu eorum, et hi docti ad praelium. [8] Et ait Judas viris, qui secum erant: Ne timueritis multitudinem eorum, et impetum eorum ne formidetis. [9] Mementote qualiter salvi facti sunt patres nostri in mari Rubro, cum sequeretur eos Pharao cum exercitu multo. [10] Et nunc clamemus in caelum: et miserebitur nostri Dominus, et memor erit testamenti patrum nostrorum, et conteret exercitum istum ante faciem nostram hodie:

[11] et scient omnes gentes quia est qui redimat et liberet Israel. [12] Et elevaverunt alienigenae oculos suos, et viderunt eos venientes ex adverso. [13] Et exierunt de castris in praelium, et tuba cecinerunt hi qui erant cum Juda. [14] Et congressi sunt: et contritae sunt gentes, et fugerunt in campum. [15] Novissimi autem omnes ceciderunt in gladio, et persecuti sunt eos usque Gezeron, et usque in campos Idumaeae, et Azoti, et Jamniae: et ceciderunt ex illis usque ad tria millia virorum.

[16] Et reversus est Judas, et exercitus ejus sequens eum. [17] Dixitque ad populum: Non concupiscatis spolia: quia bellum contra nos est, [18] et Gorgias et exercitus ejus prope nos in monte: sed state nunc contra inimicos nostros, et expugnate eos, et sumetis postea spolia securi. [19] Et adhuc loquente Juda haec, ecce apparuit pars quaedam prospiciens de monte. [20] Et vidit Gorgias quod in fugam conversi sunt sui, et succenderunt castra: fumus enim, qui videbatur, declarabat quod factum est.

[21] Quibus illi conspectis timuerunt valde, aspicientes simul et Judam, et exercitum in campo paratum ad praelium. [22] Et fugerunt omnes in campum alienigenarum: [23] et Judas reversus est ad spolia castrorum, et acceperunt aurum multum, et argentum, et hyacinthinum, et purpuram marinam, et opes magnas. [24] Et conversi, hymnum canebant, et benedicebant Deum in caelum, quoniam bonus est, quoniam in saeculum misericordia ejus. [25] Et facta est salus magna in Israel in die illa.

[26] Quicumque autem alienigenarum evaserunt, venerunt, et nuntiaverunt Lysiae universa quae acciderant. [27] Quibus ille auditis, consternatus animo deficiebat: quod non qualia voluit, talia contigerunt in Israel, et qualia mandavit rex. [28] Et sequenti anno, congregavit Lysias virorum electorum sexaginta millia, et equitum quinque millia, ut debellaret eos. [29] Et venerunt in Judaeam, et castra posuerunt in Bethoron, et occurrit illis Judas cum decem millibus viris. [30] Et viderunt exercitum fortem, et oravit, et dixit: Benedictus es, salvator Israel, qui contrivisti impetum potentis in manu servi tui David, et tradidisti castra alienigenarum in manu Jonathae filii Saul, et armigeri ejus.

[31] Conclude exercitum istum in manu populi tui Israel, et confundantur in exercitu suo et equitibus. [32] Da illis formidinem, et tabefac audaciam virtutis eorum, et commoveantur contritione sua. [33] Dejice illos gladio diligentium te: et collaudent te omnes, qui noverunt nomen tuum, in hymnis. [34] Et commiserunt praelium: et ceciderunt de exercitu Lysiae quinque millia virorum. [35] Videns autem Lysias fugam suorum, et Judaeorum audaciam, et quod parati sunt aut vivere, aut mori fortiter, abiit Antiochiam, et elegit milites, ut multiplicati rursus venirent in Judaeam.

[36] Dixit autem Judas, et fratres ejus: Ecce contriti sunt inimici nostri: ascendamus nunc mundare sancta, et renovare. [37] Et congregatus est omnis exercitus, et ascenderunt in montem Sion. [38] Et viderunt sanctificationem desertam, et altare profanatum, et portas exustas, et in atriis virgulta nata sicut in saltu vel in montibus, et pastophoria diruta. [39] Et sciderunt vestimenta sua, et planxerunt planctu magno, et imposuerunt cinerem super caput suum, [40] et ceciderunt in faciem super terram, et exclamaverunt tubis signorum, et clamaverunt in caelum.

[41] Tunc ordinavit Judas viros ut pugnarent adversus eos qui erant in arce, donec emundarent sancta. [42] Et elegit sacerdotes sine macula, voluntatem habentes in lege Dei: [43] et mundaverunt sancta, et tulerunt lapides contaminationis in locum immundum. [44] Et cogitavit de altari holocaustorum, quod profanatum erat, quid de eo faceret. [45] Et incidit illis consilium bonum ut destruerent illud: ne forte illis esset in opprobrium, quia contaminaverunt illud gentes, et demoliti sunt illud.

[46] Et reposuerunt lapides in monte domus in loco apto, quoadusque veniret propheta, et responderet de eis. [47] Et acceperunt lapides integros secundum legem, et aedificaverunt altare novum secundum illud quod fuit prius: [48] et aedificaverunt sancta, et quae intra domum erant intrinsecus: et aedem, et atria sanctificaverunt. [49] Et fecerunt vasa sancta nova, et intulerunt candelabrum, et altare incensorum, et mensam, in templum. [50] Et incensum posuerunt super altare, et accenderunt lucernas quae super candelabrum erant, et lucebant in templo.

[51] Et posuerunt super mensam panes, et appenderunt vela, et consummaverunt omnia opera quae fecerant. [52] Et ante matutinum surrexerunt quinta et vigesima die mensis noni (hic est mensis Casleu) centesimi quadragesimi octavi anni: [53] et obtulerunt sacrificium secundum legem super altare holocaustorum novum, quod fecerunt. [54] Secundum tempus et secundum diem in qua contaminaverunt illud gentes, in ipsa renovatum est in canticis, et citharis, et cinyris, et in cymbalis. [55] Et cecidit omnis populus in faciem, et adoraverunt, et benedixerunt in caelum eum, qui prosperavit eis.

[56] Et fecerunt dedicationem altaris diebus octo, et obtulerunt holocausta cum laetitia, et sacrificium salutaris et laudis. [57] Et ornaverunt faciem templi coronis aureis et scutulis, et dedicaverunt portas et pastophoria, et imposuerunt eis januas. [58] Et facta est laetitia in populo magna valde, et aversum est opprobrium gentium. [59] Et statuit Judas, et fratres ejus, et universa ecclesia Israel, ut agatur dies dedicationis altaris in temporibus suis ab anno in annum per dies octo a quinta et vigesima die mensis Casleu, cum laetitia et gaudio. [60] Et aedificaverunt in tempore illo montem Sion, et per circuitum muros altos et turres firmas, nequando venirent gentes, et conculcarent eum sicut antea fecerunt.

[61] Et collocavit illic exercitum, ut servarent eum, et munivit eum ad custodiendum Bethsuram, ut haberet populus munitionem contra faciem Idumaeae.