Salvum me fac, Deus. Christ in his passion declareth the greatness of his sufferings, and the malice of his persecutors the Jews; and foretelleth their reprobation.

[1] In finem, pro iis qui commutabuntur. David. [2] Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquae usque ad animam meam. [3] Infixus sum in limo profundi et non est substantia. Veni in altitudinem maris; et tempestas demersit me. [4] Laboravi clamans, raucae factae sunt fauces meae; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum. [5] Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis. Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei injuste; quae non rapui, tunc exsolvebam.

[6] Deus, tu scis insipientiam meam; et delicta mea a te non sunt abscondita. [7] Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum; non confundantur super me qui quaerunt te, Deus Israel. [8] Quoniam propter te sustinui opprobrium; operuit confusio faciem meam. [9] Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meae. [10] Quoniam zelus domus tuae comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.

[11] Et operui in jejunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi. [12] Et posui vestimentum meum cilicium; et factus sum illis in parabolam. [13] Adversum me loquebantur qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum. [14] Ego vero orationem meam ad te, Domine: tempus beneplaciti, Deus, in multitudine misericordiae tuae; exaudi me in veritate salutis tuae. [15] Eripe me de luto, ut non infigar; libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.

[16] Non me demergat tempestas aquae, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum. [17] Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me. [18] Et ne avertas faciem tuam a puero tuo; quoniam tribulor, velociter exaudi me. [19] Intende animae meae, et libera eam; propter inimicos meos eripe me. [20] Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam;

[21] in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me. Improperium exspectavit cor meum et miseriam; et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et qui consolaretur, et non inveni. [22] Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto. [23] Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum. [24] Obscurentur oculi eorum, ne videant; et dorsum eorum semper incurva. [25] Effunde super eos iram tuam; et furor irae tuae comprehendat eos.

[26] Fiat habitatio eorum deserta; et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet. [27] Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum addiderunt. [28] Appone iniquitatem super iniquitatem eorum et non intrent in justitiam tuam. [29] Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur. [30] Ego sum pauper et dolens; salus tua, Deus, suscepit me.

[31] Laudabo nomen Dei cum cantico; et magnificabo eum in laude; [32] et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas. [33] Videant pauperes, et laetentur; quaerite Deum, et vivet anima vestra, [34] quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit. [35] Laudent illum caeli et terra; mare, et omnia reptilia in eis.

[36] Quoniam Deus salvam faciet Sion, et aedificabuntur civitates Juda, et inhabitabunt ibi, et haereditate acquirent eam. [37] Et semen servorum ejus possidebit eam; et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.