Miserere mei, Deus. The prophet prays in his affliction, and praises God for his delivery.

[1] In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, cum fugeret a facie Saul in speluncam. [2] Miserere mei, Deus, miserere mei, quoniam in te confidit anima mea. Et in umbra alarum tuarum sperabo, donec transeat iniquitas. [3] Clamabo ad Deum altissimum, Deum qui benefecit mihi. [4] Misit de caelo, et liberavit me; dedit in opprobrium conculcantes me. Misit Deus misericordiam suam et veritatem suam, [5] et eripuit animam meam de medio catulorum leonum; dormivi conturbatus. Filii hominum dentes eorum arma et sagittae, et lingua eorum gladius acutus.

[6] Exaltare super caelos, Deus, et in omnem terram gloria tua. [7] Laqueum paraverunt pedibus meis, et incurvaverunt animam meam. Foderunt ante faciem meam foveam, et inciderunt in eam. [8] Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum; cantabo, et psalmum dicam. [9] Exsurge, gloria mea; exsurge, psalterium et cithara; exsurgam diluculo. [10] Confitebor tibi in populis, Domine, et psalmum dicam tibi in gentibus;

[11] quoniam magnificata est usque ad caelos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua. [12] Exaltare super caelos, Deus, et super omnem terram gloria tua.