Latin Vulgate (Clementine)
< previous   Epistle Of Saint Paul To The Romans   next >
< previous   Chapter 8   next >
01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16        

There is no condemnation to them that, being justified by Christ, walk not according to the flesh, but according to the spirit. Their strong hope and love of God.

[1] Nihil ergo nunc damnationis est iis qui sunt in Christo Jesu : qui non secundum carnem ambulant. [2] Lex enim spiritus vitae in Christo Jesu liberavit me a lege peccati et mortis. [3] Nam quod impossibile erat legi, in quo infirmabatur per carnem : Deus Filium suum mittens in similitudinem carnis peccati et de peccato, damnavit peccatum in carne, [4] et justificatio legis impleretur in nobis, qui non secundum carnem ambulamus, sed secundum spiritum. [5] Qui enim secundum carnem sunt, quae carnis sunt, sapiunt : qui vero secundum spiritum sunt, quae sunt spiritus, sentiunt.

[6] Nam prudentia carnis, mors est : prudentia autem spiritus, vita et pax : [7] quoniam sapientia carnis inimica est Deo : legi enim Dei non est subjecta, nec enim potest. [8] Qui autem in carne sunt, Deo placere non possunt. [9] Vos autem in carne non estis, sed in spiritu : si tamen Spiritus Dei habitat in vobis. Siquis autem Spiritum Christi non habet, hic non est ejus. [10] Si autem Christus in vobis est, corpus quidem mortuum est propter peccatum, spiritus vero vivit propter justificationem.

[11] Quod si Spiritus ejus, qui suscitavit Jesum a mortuis, habitat in vobis : qui suscitavit Jesum Christum a mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra, propter inhabitantem Spiritum ejus in vobis. [12] Ergo fratres, debitores sumus non carni, ut secundum carnem vivamus. [13] Si enim secundum carnem vixeritis, moriemini : si autem spiritu facta carnis mortificaveritis, vivetis. [14] Quicumque enim Spiritu Dei aguntur, ii sunt filii Dei. [15] Non enim accepistis spiritum servitutis iterum in timore, sed accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus : Abba ( Pater).

[16] Ipse enim Spiritus testimonium reddit spiritui nostro quod sumus filii Dei. [17] Si autem filii, et haeredes : haeredes, quidem Dei, cohaeredes autem Christi : si tamen compatimur ut et conglorificemur. [18] Existimo enim quod non sunt condignae passiones hujus temporis ad futuram gloriam, quae revelabitur in nobis. [19] Nam exspectatio creaturae revelationem filiorum Dei exspectat. [20] Vanitati enim creatura subjecta est non volens, sed propter eum, qui subjecit eam in spe :

[21] quia et ipsa creatura liberabitur a servitute corruptionis in libertatem gloriae filiorum Dei. [22] Scimus enim quod omnis creatura ingemiscit, et parturit usque adhuc. [23] Non solum autem illa, sed et nos ipsi primitias spiritus habentes : et ipsi intra nos gemimus adoptionem filiorum Dei exspectantes, redemptionem corporis nostri. [24] Spe enim salvi facti sumus. Spes autem, quae videtur, non est spes : nam quod videt quis, quid sperat? [25] Si autem quod non videmus, speramus : per patientiam exspectamus.

[26] Similiter autem et Spiritus adjuvat infirmitatem nostram : nam quid oremus, sicut oportet, nescimus : sed ipse Spiritus postulat pro nobis gemitibus inenarrabilibus. [27] Qui autem scrutatur corda, scit quid desideret Spiritus : quia secundum Deum postulat pro sanctis. [28] Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum, iis qui secundum propositum vocati sunt sancti. [29] Nam quos praescivit, et praedestinavit conformes fieri imaginis Filii sui, ut sit ipse primogenitus in multis fratribus. [30] Quos autem praedestinavit, hos et vocavit : et quos vocavit, hos et justificavit : quos autem justificavit, illos et glorificavit.

[31] Quid ergo dicemus ad haec? si Deus pro nobis, qui contra nos? [32] Qui etiam proprio Filio suo non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum : quomodo non etiam cum illo omnia nobis donavit? [33] Quis accusabit adversus electos Dei? Deus qui justificat, [34] quis est qui condemnet? Christus Jesus, qui mortuus est, immo qui et resurrexit, qui est ad dexteram Dei, qui etiam interpellat pro nobis. [35] Quis ergo nos separabit a caritate Christi? tribulatio? an angustia? an fames? an nuditas? an periculum? an persecutio? an gladius?

[36] ( Sicut scriptum est : Quia propter te mortificamur tota die : aestimati sumus sicut oves occisionis.) [37] Sed in his omnibus superamus propter eum qui dilexit nos. [38] Certus sum enim quia neque mors, neque vita, neque angeli, neque principatus, neque virtutes, neque instantia, neque futura, neque fortitudo, [39] neque altitudo, neque profundum, neque creatura alia poterit nos separare a caritate Dei, quae est in Christo Jesu Domino nostro.

< previous   Epistle Of Saint Paul To The Romans   next >
< previous   Chapter 8   next >