Observations on wisdom and folly, ambition and detraction.

[1] Muscae morientes perdunt suavitatem unguenti. Pretiosior est sapientia et gloria, parva et ad tempus stultitia. [2] Cor sapientis in dextera ejus, et cor stulti in sinistra illius. [3] Sed et in via stultus ambulans, cum ipse insipiens sit, omnes stultos aestimat. [4] Si spiritus potestatem habentis ascenderit super te, locum tuum ne demiseris, quia curatio faciet cessare peccata maxima. [5] Est malum quod vidi sub sole, quasi per errorem egrediens a facie principis:

[6] positum stultum in dignitate sublimi, et divites sedere deorsum. [7] Vidi servos in equis, et principes ambulantes super terram quasi servos. [8] Qui fodit foveam incidet in eam, et qui dissipat sepem mordebit eum coluber. [9] Qui transfert lapides affligetur in eis, et qui scindit ligna vulnerabitur ab eis. [10] Si retusum fuerit ferrum, et hoc non ut prius, sed hebetatum fuerit, multo labore exacuetur, et post industriam sequetur sapientia.

[11] Si mordeat serpens in silentio, nihil eo minus habet qui occulte detrahit. [12] Verba oris sapientis gratia, et labia insipientis praecipitabunt eum; [13] initium verborum ejus stultitia, et novissimum oris illius error pessimus. [14] Stultus verba multiplicat. Ignorat homo quid ante se fuerit; et quid post se futurum sit, quis ei poterit indicare? [15] Labor stultorum affliget eos, qui nesciunt in urbem pergere.

[16] Vae tibi, terra, cujus rex puer est, et cujus principes mane comedunt. [17] Beata terra cujus rex nobilis est, et cujus principes vescuntur in tempore suo, ad reficiendum, et non ad luxuriam. [18] In pigritiis humiliabitur contignatio, et in infirmitate manuum perstillabit domus. [19] In risum faciunt panem et vinum ut epulentur viventes; et pecuniae obediunt omnia. [20] In cogitatione tua regi ne detrahas, et in secreto cubiculi tui ne maledixeris diviti: quia et aves caeli portabunt vocem tuam, et qui habet pennas annuntiabit sententiam.