Latin Vulgate (Clementine)
< previous   2nd Book Of Kings (2 Samuel)   next >
< previous   Chapter 7   next >
01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24

David's purpose to build a temple is rewarded with the promise of great blessings in his seed: his prayer and thanksgiving.

[1] Factum est autem cum sedisset rex in domo sua, et Dominus dedisset ei requiem undique ab universis inimicis suis, [2] dixit ad Nathan prophetam : Videsne quod ego habitem in domo cedrina, et arca Dei posita sit in medio pellium? [3] Dixitque Nathan ad regem : Omne quod est in corde tuo, vade, fac : quia Dominus tecum est. [4] Factum est autem in illa nocte : et ecce sermo Domini ad Nathan, dicens : [5] Vade, et loquere ad servum meum David : Haec dicit Dominus : Numquid tu aedificabis mihi domum ad habitandum?

[6] Neque enim habitavi in domo ex die illa, qua eduxi filios Israel de terra Aegypti, usque in diem hanc : sed ambulabam in tabernaculo, et in tentorio. [7] Per cuncta loca, quae transivi cum omnibus filiis Israel, numquid loquens locutus sum ad unam de tribubus Israel, cui praecepi ut pasceret populum meum Israel, dicens : Quare non aedificastis mihi domum cedrinam? [8] Et nunc haec dices servo meo David : Haec dicit Dominus exercituum : Ego tuli te de pascuis sequentem greges, ut esses dux super populum meum Israel : [9] et fui tecum in omnibus ubicumque ambulasti, et interfeci universos inimicos tuos a facie tua : fecique tibi nomen grande, juxta nomen magnorum qui sunt in terra. [10] Et ponam locum populo meo Israel, et plantabo eum, et habitabit sub eo, et non turbabitur amplius : nec addent filii iniquitatis ut affligant eum sicut prius,

[11] ex die qua constitui judices super populum meum Israel : et requiem dabo tibi ab omnibus inimicis tuis : praedicitque tibi Dominus, quod domum faciat tibi Dominus. [12] Cumque completi fuerint dies tui, et dormieris cum patribus tuis, suscitabo semen tuum post te, quod egredietur de utero tuo, et firmabo regnum ejus. [13] Ipse aedificabit domum nomini meo, et stabiliam thronum regni ejus usque in sempiternum. [14] Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium : qui si inique aliquid gesserit, arguam eum in virga virorum, et in plagis filiorum hominum. [15] Misericordiam autem meam non auferam ab eo, sicut abstuli a Saul, quem amovi a facie mea.

[16] Et fidelis erit domus tua, et regnum tuum usque in aeternum ante faciem tuam, et thronus tuus erit firmus jugiter. [17] Secundum omnia verba haec, et juxta universam visionem istam, sic locutus est Nathan ad David. [18] Ingressus est autem rex David, et sedit coram Domino, et dixit : Quis ego sum, Domine Deus, et quae domus mea, quia adduxisti me hucusque? [19] Sed et hoc parum visum est in conspectu tuo Domine Deus, nisi loquereris etiam de domo servi tui in longinquum : ista est enim lex Adam, Domine Deus. [20] Quid ergo addere poterit adhuc David, ut loquatur ad te? tu enim scis servum tuum, Domine Deus.

[21] Propter verbum tuum, et secundum cor tuum, fecisti omnia magnalia haec, ita ut notum faceres servo tuo. [22] Idcirco magnificatus es, Domine Deus, quia non est similis tui, neque est Deus extra te, in omnibus quae audivimus auribus nostris. [23] Quae est autem, ut populus tuus Israel, gens in terra, propter quam ivit Deus, ut redimeret eam sibi in populum, et poneret sibi nomen, faceretque eis magnalia, et horribilia super terram, a facie populi tui, quem redemisti tibi ex Aegypto, gentem, et deum ejus. [24] Firmasti enim tibi populum tuum Israel in populum sempiternum : et tu Domine Deus factus es eis in Deum. [25] Nunc ergo Domine Deus, verbum, quod locutus es super servum tuum, et super domum ejus, suscita in sempiternum : et fac sicut locutus es,

[26] ut magnificetur nomen tuum usque in sempiternum, atque dicatur : Dominus exercituum, Deus super Israel. Et domus servi tui David erit stabilita coram Domino, [27] quia tu Domine exercituum Deus Israel revelasti aurem servi tui, dicens : Domum aedificabo tibi : propterea invenit servus tuus cor suum ut oraret te oratione hac. [28] Nunc ergo Domine Deus, tu es Deus, et verba tua erunt vera : locutus es enim ad servum tuum bona haec. [29] Incipe ergo, et benedic domui servi tui, ut sit in sempiternum coram te : quia tu Domine Deus locutus es, et benedictione tua benedicetur domus servi tui in sempiternum.

< previous   2nd Book Of Kings (2 Samuel)   next >
< previous   Chapter 7   next >